Shloka 34
द्यां धरां खं दिशो वापि प्रदिशश्वानुनादयन् | अहो धिगिति भूतानां शब्द: समभवद् भृशम्,उस समय स्वर्गलोक, भूलोक, अन्तरिक्षतोक, दिशाओं तथा विदिशाओंको भी प्रतिध्वनित करता हुआ समस्त प्राणियोंका 'अहो! धिक्कार है!” यह शब्द वहाँ जोर-जोरसे गूँजने लगा
dyāṃ dharāṃ khaṃ diśo vāpi pradiśaś cānunādayan | aho dhig iti bhūtānāṃ śabdaḥ samabhavad bhṛśam ||
అప్పుడు స్వర్గం, భూమి, అంతరిక్షం, దిక్కులు మరియు విదిక్కులన్నిటినీ ప్రతిధ్వనింపజేస్తూ, సమస్త ప్రాణుల మధ్య ‘అహో! ధిక్!’ అనే ఘోర శబ్దం బలంగా మార్మోగింది।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical revulsion at adharma in war: when violence crosses moral limits, it provokes universal censure—symbolically shown as a cry of “shame” echoing through all realms.
Sañjaya reports that a tremendous outcry—“Alas! Shame!”—arose and reverberated everywhere (heaven, earth, sky, all directions), indicating a climactic, disturbing event on the battlefield that shocks all beings.