Shloka 4
Droṇānīka-praveśa: Arjuna’s respectful appeal to Droṇa and renewed advance toward Jayadratha (द्रोणानीकप्रवेशः)
विप्रेषु ददतश्चैव श्रद्धा भवतु नित्यश: । अनन्यासु सवर्णासु पुत्रजन्म च मे भवेत्,इससे प्रसन्न होकर अग्निदेवने उन्हें वर देनेकी इच्छा प्रकट की। (अग्निदेवकी आज्ञासे) गयने उनसे यह वरदान माँगा--“मैं तप, ब्रह्मचर्य, व्रत, नियम और गुरुजनोंकी कृपासे वेदोंका ज्ञान प्राप्त करना चाहता हूँ। दूसरोंको कष्ट पहुँचाये बिना अपने धर्मके अनुसार चलकर अक्षय धन पाना चाहता हूँ। ब्राह्मणोंको दान देता रहूँ और इस कार्यमें प्रतिदिन मेरी अधिकाधिक श्रद्धा बढ़ती रहे। अपने ही वर्णकी पतिव्रता कन्याओंसे मेरा विवाह हो और उन्हींके गर्भसे मेरे पुत्र उत्पन्न हों। अन्नदानमें मेरी श्रद्धा बढ़े तथा धर्ममें ही मेरा मन लगा रहे। अग्निदेव! मेरे धर्मसम्बन्धी कार्योमें कभी कोई विघ्न न आवे”
vipreṣu dadataś caiva śraddhā bhavatu nityaśaḥ | ananyāsu savarṇāsu putrajanma ca me bhavet |
నారదుడు అన్నాడు—బ్రాహ్మణులకు దానం చేస్తూ నా శ్రద్ధ నిత్యం నిలకడగా ఉండుగాక. అలాగే, నా వర్ణానికే చెందిన, పతివ్రతలైన ఏకనిష్ఠ భార్యల ద్వారా మాత్రమే నాకు కుమారులు జన్మించుగాక.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes steadfast śraddhā in dāna—especially giving to learned Brahmins—as a sustained ethical-religious practice, and it links household aspirations (offspring) to socially sanctioned, dharma-framed marital conduct.
Nārada voices (or reports) a boon-like wish: that the speaker’s daily faith in charitable giving remain constant, and that he obtain sons through wives of his own varṇa—placing personal prosperity and lineage within a dharmic program of disciplined living.