Shloka 226
युधिष्ठिरकृष्णसंवादः — Yudhiṣṭhira’s Appeal and Kṛṣṇa’s Assurance
Droṇa-parva, Adhyāya 59
रामाद् रामं जगदभूदू रामे राज्यं प्रशासति । श्रीरामचन्द्रजीके राज्य-शासन-कालमें समस्त प्रजाओंमें “राम, राम, राम” यही चर्चा होती थी। श्रीरामके कारण सारा जगत् ही राममय हो रहा था
rāmād rāmaṃ jagad abhūd rāme rājyaṃ praśāsati |
నారదుడు పలికెను—రాముని వల్లనే జగత్తు ‘రామమయం’ అయింది; రాముడు రాజ్యాన్ని పాలిస్తున్నప్పుడు సమస్త ప్రజలలో “రామ, రామ, రామ” అనే మాటే నిరంతరం వినిపించేది. శ్రీరామచంద్రుని ధర్మపాలన ప్రభావంతో లోకం అంతా రామునితో నిండినట్లైంది.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse extols rājadharma: when a ruler embodies dharma, justice, and compassion, society becomes orderly and uplifted. Rāma’s righteous governance is portrayed as so exemplary that it inspires collective remembrance and moral alignment—symbolized by the people’s constant utterance of ‘Rāma.’
Nārada is praising the era of Rāma’s rule, describing how, during his administration of the kingdom, the populace continually spoke of Rāma, and the world seemed ‘Rāma-filled’—a poetic way of saying that his fame, virtue, and beneficent order permeated society.