Shloka 98
संजय कहते हैं--राजन्! व्यासजीकी यह बात सुनकर द्रोणपुत्र महारथी अश्वत्थामाने मन-ही-मन भगवान् शंकरको प्रणाम किया और श्रीकृष्णकी भी महत्ता स्वीकार कर ली ।। हृष्टरोमा च वश्यात्मा सो5भिवाद्य महर्षये | वरूथिनीमभिप्रेक्ष्य हुवहारमकारयत्,उसके शरीरमें रोमांच हो आया। उसने विनीतभावसे महर्षिको प्रणाम किया और अपनी सेनाकी ओर देखकर उसे छावनीमें लौटनेकी आज्ञा दे दी
sañjaya uvāca—rājan! vyāsasya vacanaṃ śrutvā droṇaputraḥ mahārathī aśvatthāmā manasā bhagavantaṃ śaṅkaraṃ praṇamya śrīkṛṣṇasya api māhātmyaṃ pratijagrāha. hṛṣṭaromā ca vaśyātmā so ’bhivādya maharṣaye varūthinīm abhiprekṣya huṅkāram akārayat.
సంజయుడు చెప్పెను—రాజా! వ్యాసుని మాటలు విని ద్రోణపుత్రుడైన మహారథి అశ్వత్థామ మనసులోనే శంకరునకు నమస్కరించి, శ్రీకృష్ణుని మహిమను కూడా అంగీకరించాడు. అతని దేహమంతా రోమాంచితమైంది; స్వయంనిగ్రహంతో వినయంగా మహర్షికి వందనం చేశాడు. ఆపై తన సేనను చూచి సంకేతధ్వని మోగించమని ఆజ్ఞాపించి, శిబిరానికి తిరిగి వెళ్లమని చెప్పాడు।
संजय उवाच