दृश्यादृश्यानरिगणानुद्दिश्याचार्यनन्दन:,फिर धूमरहित अग्निके समान एक तेजस्वी बाणको अभिमन्त्रित करके शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले आचार्यनन्दन अभश्रत्थामाने सर्वथा क्रोधावेशसे युक्त हो उसे प्रत्यक्ष और परोक्ष शत्रुओंके उद्देश्यसे चला दिया
sañjaya uvāca | dṛśyādṛśyān arigaṇān uddiśyācāryanandanaḥ | dhūmarahitāgnisamaṃ tejasvinaṃ bāṇam abhimantrya śatravīrasaṃhārakara ācāryanandano ’śvatthāmā sarvathā krodhāveśayuktaḥ taṃ pratyakṣa-parokṣaśatrūn uddiśya mumoca |
సంజయుడు పలికెను—ఆచార్యపుత్రుడు అశ్వత్థామ సర్వదిక్కులా క్రోధావేశంతో నిండిపోయి, ధూమరహిత అగ్నివలె ప్రకాశించే ఒక తేజోమయ శరాన్ని మంత్రబలంతో అభిమంత్రించి, ప్రత్యక్షమూ పరోక్షమూ అయిన శత్రుసమూహాన్ని లక్ష్యంగా చేసుకొని, శత్రువీరుల సంహారార్థం దానిని విడిచెను।
संजय उवाच
The verse highlights the moral danger of krodha (rage): when anger dominates, even sacredly empowered means (abhimantrita weapons) are directed toward broad, potentially indiscriminate harm, blurring ethical restraint in warfare.
Sanjaya describes Aśvatthāmā, Droṇa’s son, empowering a blazing arrow with mantras and releasing it against enemy warriors—both those in plain sight and those not directly visible—driven by intense wrath.