Shloka 366
अधरोत्तरमेतद्धि यन्मां त्वं वक्तुमहसि । चुपचाप बैठा रह; अब फिर ऐसी बातें तुझे नहीं कहनी चाहिये। तू मुझसे जो कुछ कहना चाहता है, वह तेरी बड़ी भारी नीचता है
adharottaram etad dhi yan māṁ tvaṁ vaktum arhasi | cupacāpa baiṭhā raha; aba punaḥ aisī bāteṁ tujhe nahīṁ kahanī cāhiye | tū mujhse jo kucha kahanā cāhatā hai, vaha terī baṛī bhārī nīcatā hai |
ఇది పరమ అనుచితం—అన్ని హద్దులకూ దిగువ—నాతో ఇలాంటి మాట చెప్పడానికి నీవు ధైర్యం చేయడం. మౌనంగా కూర్చో; ఇక మళ్లీ ఇలాంటి మాటలు పలకకూడదు. నాతో నీవు చెప్పదలచినదంతా నీలోని ఘోర నీచత్వాన్ని వెల్లడిస్తుంది।
धृष्टह्युम्न उवाच
Educational Q&A
The verse underscores restraint and propriety in speech: words that violate decorum and honor are condemned as moral baseness, and silence is urged when one’s speech is ignoble.
In the Drona Parva’s tense wartime setting, Dhṛṣṭadyumna sharply rebukes another speaker for uttering (or attempting to utter) an indecent, dishonorable remark, ordering him to remain silent and not repeat such talk.