Shloka 296
अन्ये चान्वपतन द्रोणं त्यक्तात्मानो महौजस: । कुछ लोग अपने आयुधोंको उछालने और धनुषकी प्रत्यंचा खींचने लगे। दूसरे योद्धा अपनी भुजाओंको मसलने लगे तथा अन्य बहुत-से महातेजस्वी वीर अपने प्राणोंका मोह छोड़कर द्रोणाचार्यपर टूट पड़े
anye cānvapatan droṇaṃ tyaktātmāno mahaujasaḥ |
సంజయుడు అన్నాడు—ఇంకా ఇతర మహాబలవంతులు కూడా ప్రాణమోహాన్ని విడిచి ద్రోణుని వెంట పడ్డారు. కొందరు ఆయుధాలను విసిరారు, కొందరు ధనుస్సు ప్రత్యంచాను బిగించారు, మరికొందరు భుజాలను మర్దించుకొని యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు; అనేక తేజోవంతులైన వీరులు దృఢనిశ్చయంతో ద్రోణాచార్యునిపై దూసుకెళ్లారు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ethic where warriors, driven by duty, loyalty, or desperation, may renounce personal safety to confront a formidable leader. It implicitly raises the moral tension between courageous self-offering and the tragic momentum of violence when resolve becomes recklessness.
As Droṇa dominates the field, groups of powerful fighters surge toward him. Sañjaya describes their intense preparation and charge—some readying bows and weapons, others bracing their bodies—then collectively rushing at Droṇa with disregard for their own lives.