Shloka 143
अभ्यवर्षज्छखब्रातै: कुन्तीपुत्रं धनंजयम् । तदनन्तर दुर्योधन, कर्ण तथा सुबलपुत्र शकुनि तीनों मिलकर कुन्तीपुत्र धनंजयपर बाणसमूहोंकी वर्षा करने लगे
sañjaya uvāca | abhyavarṣac chastravrātaiḥ kuntīputraṃ dhanañjayam | tadanantaraṃ duryodhanaḥ karṇaḥ tathā subalaputraḥ śakuniḥ trayaḥ militvā kuntīputraṃ dhanañjayam iṣugaṇair abhyavarṣan |
సంజయుడు పలికెను—వారు కుంతీపుత్ర ధనంజయునిపై ఆయుధవర్షం కురిపించిరి. ఆ వెంటనే దుర్యోధనుడు, కర్ణుడు, సుబలపుత్రుడు శకుని—ఈ ముగ్గురు కలసి కుంతీపుత్ర అర్జునునిపై బాణసమూహాలను ఘనంగా వర్షింపజేసిరి.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how adharma often operates through coalition and overwhelming force, while dharma is tested through endurance and clarity of purpose. It invites reflection on the ethics of coordinated aggression versus steadfastness in righteous duty amid war.
Sanjaya describes Arjuna being subjected to a heavy barrage. Then Duryodhana, Karna, and Shakuni unite and intensify the assault by raining masses of arrows on him, marking an escalation in the battle’s intensity.