Shloka 18
रथेनादित्यवपुषा भीम: प्रहरतां वर: । किरन् शरौघान् प्रययावलायुधरथं प्रति,आते हुए कर्णकी उपेक्षा करके समरांगणमें सिंहके चंगुलमें फँसे हुए साँड़की भाँति घटोत्कचको अलायुधका ग्रास बनते देख योद्धाओंमें श्रेष्ठ भीमसेन सूर्यके समान तेजस्वी रथके द्वारा बाणसमूहोंकी वर्षा करते हुए अलायुधके रथकी ओर बड़े वेगसे बढ़े
sañjaya uvāca | rathenādityavapuṣā bhīmaḥ praharatāṃ varaḥ | kiran śaraughān prayayāv alāyudharathaṃ prati ||
సూర్యసమాన కాంతిగల రథంపై ఉన్న, ప్రహారకులలో శ్రేష్ఠుడైన భీముడు బాణవర్షం కురిపిస్తూ ఆలాయుధుని రథం వైపు మహావేగంగా దూసుకెళ్లెను।
संजय उवाच
Educational Q&A
In the midst of war’s harshness, the verse highlights kṣatriya-dharma as protective responsibility: when an ally is in imminent danger, a warrior must act decisively to defend and prevent unjust destruction, even at personal risk.
Sañjaya describes Bhīma, blazing like the sun on his chariot, rushing toward Alāyudha’s chariot while releasing a torrent of arrows—prompted by seeing Ghaṭotkaca about to be overwhelmed by Alāyudha, with Karṇa having disregarded him.