Shloka 57
द्रोणपुत्रस्याग्नेयास्त्रप्रयोगः — अर्जुनस्य ब्राह्मास्त्रप्रतिघातः — व्यासोपदेशः
Aśvatthāmā’s Agneyāstra, Arjuna’s Brāhmāstra Counter, and Vyāsa’s Instruction
प्रयतामो महाराज निहन्तुं वृष्णिपार्षतौ । 'राजेन्द्र! अत: हमलोग सुभद्राकुमार अभिमन्युके समान वृष्णिवंश तथा पार्षतकुलके इन दोनों महारथी वीरोंको सब ओरसे घेरकर मार डालनेका प्रयत्न करें ।। सव्यसाची पुरो<भ्येति द्रोणानीकाय भारत
prayatāmo mahārāja nihantuṁ vṛṣṇipārṣatau | savyasācī puro 'bhyeti droṇānīkāya bhārata ||
సంజయుడు అన్నాడు—“మహారాజా, వృష్ణి మరియు పార్షత వంశాల ఆ ఇద్దరు వీరులను సంహరించేందుకు మనం ప్రయత్నిద్దాం. ఓ భారతా, సవ్యసాచి అర్జునుడు ఇప్పుడు ద్రోణుని వ్యూహంపై ముందుభాగానికి దూసుకుపోతున్నాడు.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between martial duty and ethical strain in war: leaders speak in terms of collective resolve (“let us strive”) and tactical objectives (encirclement and killing), while the narrative simultaneously signals a turning point—Arjuna’s forward advance—showing how individual prowess and strategic intent drive the conflict’s moral and practical stakes.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava side is intent on killing two prominent warriors associated with the Vṛṣṇis and the Pārṣatas, and that Arjuna (Savyasācī) is moving to the front to engage Droṇa’s forces, indicating an escalation around Droṇa’s battle-array.