Shloka 37
द्रोणपुत्रस्याग्नेयास्त्रप्रयोगः — अर्जुनस्य ब्राह्मास्त्रप्रतिघातः — व्यासोपदेशः
Aśvatthāmā’s Agneyāstra, Arjuna’s Brāhmāstra Counter, and Vyāsa’s Instruction
इसी प्रकार रणभूमिमें वृष्णिवंशके श्रेष्ठ वीर सात्यकि भी युद्ध-तत्पर हो कर्णपर बाणोंकी वर्षा करने लगे। उन दोनोंका वह युद्ध समानरूपसे चलने लगा ।। तावकाश्न महाराज कर्णपुत्रश्न दंशित: । सात्यकिं विव्यधुस्तूर्ण समन्तान्निशितै: शरै:,महाराज! आपके अन्य योद्धा तथा कर्णका पुत्र कवचधारी वृषसेन--ये सब-के-सब चारों ओरसे तीखे बाणोंद्वारा सात्यकिको बींधने लगे
sañjaya uvāca | tāvakāś ca mahārāja karṇaputrāś ca daṃśitāḥ | sātyakiṃ vivyadhus tūrṇaṃ samantān niśitaiḥ śaraiḥ ||
సంజయుడు పలికెను—మహారాజా! మీ యోధులూ, కర్ణుని కుమారుడైన కవచధారి వృషసేనుడూ కోపోద్రిక్తులై, నాలుగు దిక్కుల నుంచీ పదునైన బాణాలతో సాత్యకిని వేగంగా గాయపరచసాగారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a recurring ethical tension in battlefield conduct: when many warriors converge on a single hero, the contest shifts from balanced duel to overwhelming force. It underscores the moral and psychological strain of war, where survival and steadfastness are tested as much as skill.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Kaurava fighters, along with the armored sons of Karṇa, rapidly surround Sātyaki and wound him with sharp arrows from every direction, intensifying the fight against him.