Shloka 33
द्रोणपुत्रस्याग्नेयास्त्रप्रयोगः — अर्जुनस्य ब्राह्मास्त्रप्रतिघातः — व्यासोपदेशः
Aśvatthāmā’s Agneyāstra, Arjuna’s Brāhmāstra Counter, and Vyāsa’s Instruction
त्रासयन् रथघोषेण क्षत्रियान क्षत्रियर्षभ: । राजीवलोचनं कर्ण सात्यकि: प्रत्यविध्यत,अपने रथकी घर्घराहटसे क्षत्रियोंकों भयभीत करते हुए क्षत्रियशिरोमणि सात्यकिने कमललोचन कर्णको अच्छी तरह घायल कर दिया
trāsayan rathaghoṣeṇa kṣatriyān kṣatriyarṣabhaḥ | rājīvalocanaṃ karṇaṃ sātyakiḥ pratyavidhyat ||
తన రథగర్జనతో క్షత్రియులను భయపెట్టి, క్షత్రియశ్రేష్ఠుడైన సాత్యకి పద్మనేత్రుడైన కర్ణుని బలంగా బాణాలతో గాయపరచెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a kṣatriya battlefield ethic: prowess is not only physical (the piercing blow) but also psychological (the intimidating roar of the chariot). It reflects how fame and epithet do not grant immunity—renowned heroes still face the consequences of combat and duty-driven violence.
Sañjaya reports that Sātyaki, advancing with a fearsome chariot-roar that unnerves the warriors, strikes and wounds Karṇa effectively—an episode within the intense clashes of Droṇa Parva.