Shloka 16
द्रोणपुत्रस्याग्नेयास्त्रप्रयोगः — अर्जुनस्य ब्राह्मास्त्रप्रतिघातः — व्यासोपदेशः
Aśvatthāmā’s Agneyāstra, Arjuna’s Brāhmāstra Counter, and Vyāsa’s Instruction
शल्यश्न दशभिबणिस्त्रिभिर्द:शासनस्तथा । दुर्योधनस्तु विंशत्या शकुनिश्चापि पठचभि:,फिर शल्यने दस, दुःशासनने तीन, दुर्योधनने बीस और शकुनिने पाँच बाणोंसे उन्हें घायल कर दिया
śalyas tu daśabhir bāṇais tribhir duḥśāsanas tathā | duryodhanas tu viṁśatyā śakuniś cāpi pañcabhiḥ ||
సంజయుడు పలికెను—శల్యుడు అతనిని పది బాణాలతో గాయపరిచెను; దుఃశాసనుడు అలాగే మూడు బాణాలతో. ఆపై దుర్యోధనుడు ఇరవై బాణాలతో అతనిని ఛేదించెను; శకుని కూడా ఐదు బాణాలతో—ఇలా వారందరూ వరుసగా అతనిని నిరంతరం గాయపరచిరి.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how warfare rapidly becomes an arithmetic of injury—numbers of arrows replacing moral reflection. In the Mahābhārata’s ethical frame, such scenes highlight the tragic momentum of adharma: once hatred and rivalry dominate, even great warriors participate in escalating harm rather than seeking restraint or reconciliation.
Sañjaya reports a battlefield moment in which Śalya, Duḥśāsana, Duryodhana, and Śakuni successively shoot a warrior (the object is implied by context) with specified counts of arrows—ten, three, twenty, and five—emphasizing coordinated assault and the intensity of the fighting in Droṇa Parva.