Shloka 5
Adhyāya 140: Rātriyuddhe Droṇa-prāpti-prayatnaḥ
Night engagement and the attempt to reach Droṇa
भीमनामाड्किता बाणा: स्वर्णपुड्खा: शिलाशिता: । विविशु: कर्णमासाद्य च्छिन्दन्त इव जीवितम्,जिनपर भीमसेनके नाम खुदे हुए थे, वे शिलापर तेज किये हुए स्वर्णमय पंखयुक्त बाण कर्णके पास पहुँचकर उसके जीवनका उच्छेद करते हुए-से उसके शरीरमें घुस गये
sañjaya uvāca |
bhīmanāmāṅkitā bāṇāḥ svarṇapuḍkhāḥ śilāśitāḥ |
viviśuḥ karṇam āsādya cchindanta iva jīvitam ||
భీముని పేరుతో ముద్రితమైన, స్వర్ణపక్షాలతో, శిలపై పదును పెట్టిన బాణాలు కర్ణుని చేరి అతని దేహంలో అలా దూసుకుపోయాయి—అతని ప్రాణాన్నే కోస్తున్నట్లుగా.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the inexorable severity of battlefield dharma: a warrior’s resolve and identity are embodied in action, yet the same martial excellence that earns fame also brings irreversible harm. It invites reflection on the ethical cost of victory in a righteous war.
Sañjaya describes Bhīma’s specially marked arrows—gold-fletched and keenly sharpened—striking Karṇa and penetrating his body, seeming to sever his life-force.