Shloka 36
कर्ण-पाण्डव-संमर्दः — Karṇa and Arjuna’s Intensified Engagement
छादयन्तौ हि शत्रुघ्नावन्योन्यं सायकै: शितै: । शरजालावृत॑ व्योम चक्राते5द्धुतविक्रमौ,उन दोनों त पराक्रमी शत्रुहन्ता वीरोंने एक-दूसरेको तीखे बाणोंसे आच्छादित करते हुए आकाशको बाण-समूहोंसे व्याप्त कर दिया
chādayantau hi śatrughnāv anyonyaṃ sāyakaiḥ śitaiḥ | śarajālāvṛtaṃ vyoma cakrāte 'dbhuta-vikramau ||
అద్భుత విక్రమశాలులైన ఆ ఇద్దరు శత్రుహంతక వీరులు పరస్పరం పదునైన బాణాలతో కప్పివేస్తూ, ఆకాశాన్నే బాణజాలంతో ఆవరించి వేశారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the paradox of righteous martial duty: extraordinary courage and skill can be exercised with discipline, yet the same excellence intensifies the devastation of war. It invites reflection on how dharma in battle (kṣatriya-dharma) coexists with the moral cost of violence.
Sañjaya describes two formidable warriors engaged in a fierce duel, each covering the other with sharp arrows. Their volleys are so dense that the sky appears filled and veiled by masses of arrows.