Shloka 1
कर्ण-पाण्डव-संमर्दः — Karṇa and Arjuna’s Intensified Engagement
धृतराष्ट्रने कहा--संजय! भृगुवंशशिरोमणि धनुर्धर परशुरामजी साक्षात् भगवान् शंकरके शिष्य हैं तथा कर्ण उन्हींका शिष्यत्व ग्रहण करके अस्त्रविद्यामें उनके समान ही सुयोग्य हो गया था
dhṛtarāṣṭra uvāca—sañjaya! bhṛguvaṁśa-śiromaṇi dhanuḥdharaḥ paraśurāmaḥ sākṣāt bhagavān śaṅkarasya śiṣyaḥ; tathā karṇaḥ tasyaiva śiṣyatvaṁ gṛhītvā astravidyāyāṁ tasya-sadṛśaḥ su-yogyaḥ abhavat.
ధృతరాష్ట్రుడు అన్నాడు—సంజయా! భృగువంశ శిరోమణి, ధనుర్ధరుడైన పరశురాముడు సాక్షాత్తు భగవాన్ శంకరుని శిష్యుడు. కర్ణుడు కూడా ఆ పరశురాముని వద్ద శిష్యత్వం స్వీకరించి, అస్త్రవిద్యలో గురువుతో సమానంగా సంపూర్ణంగా యోగ్యుడయ్యాడు।
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The passage underscores the ethical and cultural authority of the guru–śiṣya lineage: mastery in weapons is legitimized through disciplined discipleship under an eminent teacher whose own learning is rooted in a divine source (Śiva).
Dhṛtarāṣṭra asks Sañjaya about Karṇa’s standing by recalling Paraśurāma’s greatness and stating that Karṇa, trained by Paraśurāma, became highly accomplished in astravidyā—nearly equal to his teacher.