Shloka 28
अर्जुनस्य गुरुधर्मविलापः तथा शैनेयकर्णयोर्युद्धारम्भः | Arjuna’s Lament on Guru-Dharma and the Opening of the Sātyaki–Karṇa Duel
बश्राम तत्र तत्रैव गाव: शीतार्दिता इव । पदातिन रथं नागं सादिनं तुरगं तथा
babhraṃśuḥ tatra tatraiva gāvaḥ śītārditā iva | padātīn rathaṃ nāgaṃ sādinaṃ turagaṃ tathā ||
సంజయుడు అన్నాడు—వారు అక్కడక్కడే కూలిపోయారు, చలితో బాధపడిన పశువుల్లా—పాదాతులు, రథాలు, ఏనుగులు, అశ్వారోహులు, గుర్రాలు కూడా.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the indiscriminate nature of wartime destruction: all ranks and even animals fall alike. Ethically, it presses the listener to recognize the immense suffering and moral burden that accompanies armed conflict.
Sañjaya reports that across the battlefield many were struck down and collapsed where they stood—infantry, chariots, elephants, horsemen, and horses—likened to cattle overcome by severe cold.