Shloka 113
अर्जुनस्य गुरुधर्मविलापः तथा शैनेयकर्णयोर्युद्धारम्भः | Arjuna’s Lament on Guru-Dharma and the Opening of the Sātyaki–Karṇa Duel
पृष्ठतः सात्यकिं यान्तमन्वधावन्नमर्षिण: । दुर्योधन, चित्रसेन, दुःशासन, विविंशति, शकुनि, दुःसह, तरुण वीर दुर्धर्ष क्रथ तथा अन्य बहुत-से दुर्जय शूरवीर, अमर्षमें भरकर अस्त्र-शस्त्र लिये वहाँ आगे बढ़ते हुए सात्यकिके पीछे-पीछे दौड़े
sañjaya uvāca | pṛṣṭhataḥ sātyakiṃ yāntam anvadhāvann amarṣiṇaḥ | duryodhanaś citrasenaś ca duḥśāsano viviṃśatiḥ | śakuniḥ duḥsahaś ca taruṇo vīro durdharṣaḥ kratha tathā | anye bahavo durjayāḥ śūrāḥ amarṣeṇa bharitāḥ astrāṇi śastrāṇi gṛhītvā tatra agre vardhamānāḥ sātyakeḥ pṛṣṭhataḥ pṛṣṭhato dadravuḥ ||
సంజయుడు పలికెను—సాత్యకి ముందుకు సాగుతుండగా కౌరవ యోధులు అసహనక్రోధంతో మండిపడి వెనుకనుండి అతని వెంట పరిగెత్తిరి. దుర్యోధనుడు, చిత్రసేనుడు, దుఃశాసనుడు, వివింశతి, శకుని, దుఃసహుడు, యువవీరుడు దుర్ధర్షుడు, క్రథుడు మరియు మరెన్నో అజేయ శూరవీరులు ఆయుధాలు పట్టి కోపావేశంతో ముందుకు దూసుకెళ్లి సాత్యకిని వెంబడించిరి.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how amarṣa (resentful anger) can override judgment and propel groups into reckless escalation. In the Mahābhārata’s ethical frame, such krodha-driven action clouds dharma-based discernment and intensifies adharma on the battlefield.
Sātyaki is moving ahead, and a cluster of prominent Kaurava fighters—named individually—rush after him from behind with weapons in hand, motivated by indignation and the urge to strike him down.