Shloka 426
जलसंधस्य चिच्छेद विव्याध च त्रिभि: शरै: | फिर अत्यन्त तीखे क्षुरप्रसे जलसंधके विशाल धनुषको मुट्ठी पकड़नेकी जगहसे काट दिया और तीन बाण मारकर उसे घायल भी कर दिया
jalasaṃdhasya ciccheda vivyādha ca tribhiḥ śaraiḥ |
సంజయుడు పలికెను—అతడు జలసంధుని విశాల ధనుస్సును పట్టు పట్టే చోటే కోసివేసి, ఆపై మూడు బాణములతో అతనిని విద్ధించి గాయపరచెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic where skill is used first to neutralize an enemy’s capacity to fight (by disabling the weapon) and then to subdue the opponent. It illustrates how, in the Mahābhārata’s war narrative, dharma is often expressed through tactical choices under extreme violence rather than through ideal non-violence.
Sañjaya reports that a warrior (implied subject from the surrounding context) cuts Jalasandha’s bow at the hand-grip and then wounds him with three arrows, indicating a swift, decisive exchange in the ongoing combat of Droṇa Parva.