Shloka 41
Bhūriśravas–Sātyaki Saṃvāda and Duel; Arjuna’s Intervention (भूरिश्रवाः–सात्यकि संवादः, युद्धम्, अर्जुन-हस्तक्षेपः)
धनुरन्यत् समादाय तिष्ठ तिछेत्युवाच ह । बलवान सात्यकिने उसके बाणोंको कुछ भी न गिनते हुए अधिक संभ्रममें न पड़कर दूसरा धनुष हाथमें ले लिया और कहा--'अरे! खड़ा रह, खड़ा रह” ।। ४० $ ।। एतावदुक्त्वा शैनेयो जलसंधं महोरसि
dhānur anyat samādāya tiṣṭha tiṣṭhety uvāca ha | balavān sātyakine tasya bāṇān kiñcid api na gaṇayan adhika-sambhrame na patan dvitīyaṃ dhanuḥ pāṇau gṛhītvā uvāca—"are! tiṣṭha, tiṣṭha" || etāvad uktvā śaineyo jalasandhaṃ mahā-urasi ...
సంజయుడు పలికెను—బలవంతుడైన శైనేయ సాత్యకి మరొక ధనుస్సును పట్టుకున్నాడు; అతని బాణాలను తృణప్రాయంగా ఎంచి అధిక కలవరపడలేదు. ఆపై “నిలువు, నిలువు!” అని అన్నాడు. అంత చెప్పి శైనేయుడు జలసంధుని విశాల వక్షస్థలంలో బాణప్రహారం చేశాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic where resolve and refusal to be shaken are prized; yet it also hints at the moral danger of pride—treating an opponent’s attack as ‘nothing’ can intensify violence rather than open space for restraint.
A warrior, undeterred by Sātyaki’s arrows, takes up a second bow and challenges him to stand and fight; immediately after, Sātyaki (Śaineya) strikes Jalasandha in the chest as the combat continues.