Shloka 283
कर्णभीमसेनयुद्धम् | Karṇa–Bhīmasena Engagement
Chapter 111
निष्पिपेष क्षितौ क्षिप्र॑ पूर्णकुम्भमिवाश्मनि । दोनों भुजाओंसे अलम्बुषको ऊपर उठाकर घटोत्कचने बारंबार घुमाया और जैसे जलसे भरे हुए घड़ेको पत्थरपर पटक दिया जाय, उसी प्रकार उसे शीघ्र ही पृथ्वीपर दे मारा
niṣpipeṣa kṣitau kṣipraṁ pūrṇakumbham ivāśmani |
సంజయుడు పలికెను—ఘటోత్కచుడు రెండు భుజాలతో అలంబుషుని పైకి ఎత్తి పలుమార్లు తిప్పి, నీటితో నిండిన కుండను రాతిపై కొట్టినట్లు, అతనిని వేగంగా భూమిపై పడేసి నలిపివేశాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse offers no direct moral injunction, but its simile highlights the fragility of embodied life amid war: even a formidable fighter can be shattered instantly when overpowered. It invites reflection on the ethical cost of battle and the impermanence that underlies heroic narratives.
Sañjaya describes Ghaṭotkaca overpowering Alambuṣa and smashing him to the ground with great speed and force, likened to breaking a full water-jar on a stone—an emphatic depiction of decisive, crushing violence in the Drona Parva battle.