Shloka 266
कर्णभीमसेनयुद्धम् | Karṇa–Bhīmasena Engagement
Chapter 111
दग्धाद्रिकूटशृज्ञाभं भिन्नाउजजनचयोपमम् । उसने जले हुए पर्वतशिखर तथा कटे-छटे कोयलेके पहाड़के समान प्रतीत होनेवाले राक्षसराज अलम्बुषके रथपर पहुँचनेके लिये महान् वेग प्रकट किया
sañjaya uvāca | dagdhādrikūṭaśṛṅgābhaṃ bhinnāñjanacayopamam |
సంజయుడు పలికెను—కాలిపోయిన పర్వతశిఖరంలా, విరిగిన అంజన-నల్ల రాళ్ల గుట్టలా కనిపించిన రాక్షసరాజు అలంబుషుని రథాన్ని చేరుటకు అతడు అపారమైన వేగాన్ని ప్రదర్శించాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how war transforms beings into images of ruin—burnt peaks and shattered black heaps—reminding the listener that martial prowess and speed unfold within a morally grave landscape of destruction.
Sañjaya describes a warrior surging forward with great speed to reach the chariot of the rākṣasa-king Alambuṣa, whose terrifying appearance is conveyed through stark similes of scorched and broken mountain-like masses.