Shloka 66
बभज्च चैनां त्वरितो जानुन्यारोप्य भारत । पश्यत: पार्थिवेन्द्रस्य तदद्भुतमिवाभवत्,भारत! फिर उसने तुरंत ही राजा भगदत्तके देखते-देखते उस शक्तिको घुटनेपर रखकर तोड़ डाला। वह एक अद्भुत-सी बात हुई
babhajja caināṃ tvarito jānuny āropya bhārata | paśyataḥ pārthivendrasya tad adbhutam ivābhavat ||
సంజయుడు పలికెను— ఓ భారతా! ఆపై అతడు వేగంగా ఆ శక్తిని మోకాలిపై ఉంచి విరిచివేశాడు; రాజాధిరాజు భగదత్తుడు చూస్తుండగానే అది జరిగింది. అది అద్భుతంలా అనిపించింది॥
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war—where power and weapons dominate—presence of mind and disciplined courage can overturn seemingly decisive threats. The verse highlights how composure and skill can transform danger into an occasion for awe, reminding the listener that outcomes are not determined by force alone.
Sañjaya reports that a warrior swiftly takes the śakti (spear/divine weapon), braces it on his knee, and breaks it before the watching king (pārthivendra—identified in the provided context as Bhagadatta). The act appears extraordinary to onlookers.