Shloka 18
तेषामापततां श्रुत्वा शब्दं तं तावकं बलम् | भीमसेनभयोेद्िग्नं विवर्णवदनं तथा,उन सबके आनेसे जो कोलाहल हुआ, उसे सुनकर भीमसेनके भयसे उद्दिग्न हुए आपके सैनिकोंका मुख उदास हो गया
teṣām āpatatāṁ śrutvā śabdaṁ taṁ tāvakaṁ balam | bhīmasena-bhayodvignaṁ vivarṇa-vadanaṁ tathā ||
వారు దూసుకొచ్చే వేళ లేచిన ఆ ఘోర గర్జనను విని, మీ సేన భీమసేన భయంతో కలవరపడింది; వారి ముఖాలు వివర్ణమై దిగులుగా మారాయి.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how inner disposition shapes outward conduct in crisis: fear spreads through an army when confidence collapses, and even before weapons strike, morale can be broken by reputation and the perceived power of a righteous, formidable opponent.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, upon hearing the thunderous approach and commotion of the opposing fighters, the Kaurava troops became visibly unsettled—especially due to fear of Bhīmasena—so their faces turned pale and dejected.