Shloka 27
Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
तामापतन्ती विमलामश्मगर्भा महागदाम् | शरैरनेकसाहसैर्वारयामास गौतम:,उस निर्मल एवं लोहेकी बनी हुई विशाल गदाको अपने ऊपर आती देख कृपाचार्यने अनेक सहस्र बाणोंद्वारा दूर गिरा दिया
tām āpatantīṃ vimalām aśmagarbhāṃ mahāgadām | śarair anekasāhasair vārayāmāsa gautamaḥ |
ఆ ప్రకాశవంతమైన, రాతిలా కఠినమైన మహాగదా తనపై దూసుకొస్తున్నదని చూసి గౌతముడు (కృపాచార్యుడు) అనేక సహస్ర బాణాలతో దానిని అడ్డగించి వెనక్కు త్రోసివేశాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
In the battlefield context, the verse highlights disciplined restraint and alertness: a warrior-teacher meets sudden lethal threat with controlled, proportionate skill, embodying steadiness under pressure rather than panic or cruelty.
A massive mace rushes toward Kṛpa (called Gautama). He counters it by shooting a very large volley of arrows, stopping or driving back the incoming weapon before it can strike him.