Shloka 21
Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
संनिवार्य शरांस्तांस्तु कृप: शारद्वतो युधि । चेकितानं रणे यत्तं राजन् विव्याध पत्रिभि:
saṃnivārya śarāṃs tāṃs tu kṛpaḥ śāradvato yudhi | cekitānaṃ raṇe yattaṃ rājan vivyādha patribhiḥ ||
సంజయుడు పలికెను—రాజా! శరద్వానుని కుమారుడైన కృపుడు యుద్ధంలో ఆ బాణాలను అడ్డుకొని కోసివేసి, జాగ్రత్తగా పోరాడుతున్న చేకితానుని పక్షబాణాలతో ఛేదించాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior ethic in the Mahābhārata: in war, disciplined skill—parrying and counterattacking without losing composure—determines outcomes. It also implicitly reflects the tragic moral tension of kṣatriya-dharma, where valor and duty operate within a violent arena.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Kṛpa, after neutralizing incoming arrows, strikes Cekitāna in the battle with fletched arrows. It is a brief combat vignette emphasizing Kṛpa’s defensive mastery followed by a decisive offensive hit.