Shloka 17
Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
हताश्चं तु रथं त्यक्त्वा दृष्टवा राज्ञोडस्य पौरुषम् विप्रदुद्राव वेगेन श्रुतायु: समरे तदा
sañjaya uvāca | hatāś ca tu rathaṃ tyaktvā dṛṣṭvā rājño yudhiṣṭhirasya pauruṣam | vipradudrāva vegena śrutāyuḥ samare tadā ||
గుర్రాలు చనిపోయినట్లు చూసి, యుద్ధంలో రాజు యుధిష్ఠిరుని పరాక్రమాన్ని గమనించి, ఆ సమయంలో శ్రుతాయువు రథాన్ని వదిలి మహావేగంతో పారిపోయాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
Valor and steadfast resolve—especially when aligned with righteous kingship—can demoralize an adversary; in war, ethical leadership and visible courage often decide outcomes beyond mere weapons.
After his chariot-horses are killed, the warrior Śrutāyu abandons his chariot; seeing King Yudhiṣṭhira’s prowess on the battlefield, he flees swiftly.