Shloka 18
त्यक्त्वानुविन्दो5थ रथं विन्दस्य रथमास्थित: । भधनुर्गहीत्वा परमं भारसाधनमुत्तमम्,तत्पश्चात् अनुविन्द अपना रथ त्यागकर विन्दके रथपर जा बैठा और भार वहन करनेमें समर्थ दूसरा परम उत्तम धनुष लेकर युद्धके लिये डट गया
tyaktvānuvindo 'tha rathaṁ vindasya ratham āsthitaḥ | dhanur gṛhītvā paramaṁ bhārasādhanaṁ uttamam ||
సంజయుడు పలికెను—ఆపై అనువిందుడు తన రథాన్ని విడిచి విందుని రథాన్ని అధిరోహించి, గొప్ప ఒత్తిడిని భరించగల అత్యుత్తమమైన మరో ధనుస్సును చేతబట్టి యుద్ధానికి దృఢంగా నిలిచెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in kṣatriya-duty: in the chaos of battle, a warrior must remain resolute and choose effective means (a suitable chariot and a strong bow) to continue the fight without wavering.
Sañjaya reports that Anuvinda leaves his own chariot, climbs onto Vinda’s chariot, takes up a superior heavy-draw bow, and prepares to engage firmly in combat.