Shloka 58
Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya-saṃvādaḥ; madhyāhna-saṅgrāma-pravṛttiḥ
Dhritarashtra–Sanjaya dialogue and the midday battle escalation
तैर््मानो5तिरथ: सात्वत: सत्यकोविद: । नाकम्पत महाराज भीम॑ चार्च्छच्छितै: शरै:,महाराज! उन सायकोंसे अत्यन्त पीड़ित होनेपर भी अतिरथी एवं सत्यकोविद सात्वतवंशी कृतवर्मा विचलित नहीं हुआ। उसने भीमसेनको पुनः तीखे बाणोंसे पीड़ित किया
tair māno’tirathaḥ sātvataḥ satyakovidaḥ | nākampata mahārāja bhīmaṁ cārcchacchitaiḥ śaraiḥ ||
మహారాజా! ఆ బాణాలతో తీవ్రంగా బాధపడినప్పటికీ, సత్యనిపుణుడైన సాత్వత వంశీయ అతిరథుడు కృతవర్ముడు చలించలేదు; అతడు మళ్లీ భీమసేనుని పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya steadfastness: even when wounded, a warrior is expected to remain composed and continue his duty in battle without losing courage or self-control.
Sañjaya reports that Kṛtavarmā, though badly hurt by incoming arrows, does not falter; instead he retaliates by striking Bhīma again with sharp arrows.