Shloka 44
अध्याय ८० — मध्यंदिन-रणवृत्तान्तः
Yudhiṣṭhira–Śrutāyu encounter; Cekitāna–Gautama clash; Abhimanyu pressure; Arjuna’s redeployment
समभ्युदीर्णाश्व॒ तवात्मजांस्तथा निशम्य वीरानभित: स्थितान् रणे । जिघांसुरुग्रं द्रपदात्मजो युवा प्रमोहनास्त्रं युयुजे महारथ:,युद्धमें सामने खड़े हुए आपके वीर पुत्रोंकोी आगे बढ़ते और प्रचण्ड होते देख नवयुवक महारथी द्रुपदकुमारने उनके वधके लिये भयंकर प्रमोहनास्त्रका प्रयोग किया
saṃabhyudīrṇāśva tava ātmajāṃs tathā niśamya vīrān abhitaḥ sthitān raṇe | jighāṃsur ugraṃ drapadātmajo yuvā pramohanāstraṃ yuyuje mahārathaḥ ||
సంజయుడు పలికెను—యుద్ధరంగంలో నీ కుమారులు ఉద్ధృతమైన అశ్వాలతో ముందుకు దూసుకుపోతున్నారని విని, చుట్టూరా వీరులు నిలిచి ఉన్నారని చూచి, ద్రుపదుని యువ కుమారుడు వారి సంహారాభిలాషతో భయంకరమైన ప్రమోహనాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how, once the intent to kill dominates, warriors resort to fearsome means that can cloud awareness (pramohana). It implicitly warns that in war, ethical clarity is easily lost when victory is pursued through delusion-inducing tactics rather than straightforward valor.
Sañjaya reports that Dhrṣṭadyumna, seeing Dhṛtarāṣṭra’s sons advancing and warriors arrayed around, decides to strike decisively and uses the Pramohana weapon to stupefy or bewilder the opposing forces on the battlefield.