Shloka 19
भीमसेन-दुर्योधन-समागमः
Bhīmasena–Duryodhana Engagement at Sunset
वपुर्भिश्न नरेन्द्राणां चन्द्रसूर्यसमप्र भे: । विरराज तदा राजंस्तत्र तत्र रणाज्रणम्,राजन! चन्द्रमा और सूर्यके समान प्रकाशित होनेवाले राजाओंके शरीरोंसे वह समरांगण यत्र-तत्र सर्वत्र शोभा पा रहा था
vapurbhiś ca narendrāṇāṃ candrasūryasamaprabhaiḥ | virarāja tadā rājaṃs tatra tatra raṇājire ||
రాజా! చంద్రసూర్య సమాన కాంతిగల నరేంద్రుల దేహప్రభలతో ఆ రణభూమి అక్కడక్కడా, అన్నిచోట్లా ప్రకాశించి శోభించింది।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the contrast between worldly brilliance and the harsh truth of war: even the most radiant royal power is transient, and splendor does not shield one from the consequences of conflict. It invites reflection on kṣatriya duty and the cost of glory.
Sañjaya describes the battlefield to Dhṛtarāṣṭra, saying that the field appeared resplendent everywhere because many kings, radiant like the moon and sun, were present across the battle lines.