Shloka 20
Makara-vyūha and Krauñca-prativyūha at Sunrise (मकरव्यूहः क्रौञ्चप्रतिव्यूहश्च)
राजा च शिबिरं प्रायात् प्रणिपत्य महात्मने । शिश्ये च शयने शुभ्रे रात्रि तां भरतर्षभ,भरतश्रेष्ठ! राजा दुर्योधन भी महात्मा भीष्मको प्रणाम करके अपने शिविरमें चला आया और अपनी शुभ्र शय्यापर सो गया
sañjaya uvāca | rājā ca śibiraṃ prāyāt praṇipatya mahātmane | śiśye ca śayane śubhre rātriṃ tāṃ bharatarṣabha ||
ఓ భరతవృషభా, రాజు దుర్యోధనుడు మహాత్మ భీష్మునకు నమస్కరించి తన శిబిరమునకు వెళ్లి, శుభ్రమైన మంగళశయనమున ఆ రాత్రి విశ్రమించెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the importance of honoring elders and commanders through respectful conduct (praṇipāta), even amid conflict; it also subtly contrasts outward reverence with the ongoing moral tension of a war driven by ambition.
After paying respects to Bhīṣma, Duryodhana returns to the Kaurava camp and lies down to rest for the night, marking a pause in the action before the next developments in the battle narrative.