Shloka 24
Adhyāya 70: Sātyaki’s Arrow-Display and the Bhūriśravas Engagement; Twilight Withdrawal
ये च कृष्णं प्रपद्यन्ते ते न मुहान्ति मानवा: । भये महति मग्नांश्न पाति नित्यं जनार्दन:,जो मानव भगवान् श्रीकृष्णकी शरण लेते हैं, वे कभी मोहमें नहीं पड़ते। जनार्दन महान् भयमें निमग्न भगवान् उन मनुष्योंकी सदा रक्षा करते हैं
ye ca kṛṣṇaṃ prapadyante te na muhyanti mānavāḥ | bhaye mahati magnāṃś ca pāti nityaṃ janārdanaḥ ||
శ్రీకృష్ణుని శరణు పొందిన మనుష్యులు మోహానికి లోనుకారు. మహాభయంలో మునిగిన వారిని జనార్దనుడు నిత్యం కాపాడుతాడు॥
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Taking refuge (prapatti) in Kṛṣṇa prevents moha (delusion) and brings steady protection even amid extreme fear; ethically, it commends reliance on divine guidance to preserve discernment and right action under pressure.
Bhīṣma, speaking within the Bhīṣma Parva context, praises Kṛṣṇa’s role as protector: he asserts that those who surrender to Kṛṣṇa do not become mentally confounded, and that Janārdana continually safeguards people when they are overwhelmed by danger.