Shloka 30
Adhyāya 65: Dawn Assembly, Makara–Śyena Vyūhas, and Commander Engagements
तत: शल्यो महाराज स्वस््त्रीयौ रथिनां वरौ
tataḥ śalyo mahārāja svastriyau rathināṃ varau | mahārāja tad-anantaraṃ śalyena kṛte prahārasya badalaṃ cukānecchayā rathināṃ śreṣṭhaḥ svaubhau bhānjau anekaiḥ bāṇaiḥ pīḍitavān | teṣāṃ bāṇair ācchāditau api nakula-sahadevau na vicacālau |
సంజయుడు పలికెను—ఆపై, మహారాజా, శల్యుడు తన సోదరి కుమారులైన ఆ ఇద్దరు శ్రేష్ఠ రథయోధులను అనేక బాణాలతో గాయపరిచెను. తదనంతరం శల్యుడు చేసిన దెబ్బకు ప్రతిదెబ్బ ఇవ్వాలని తపనపడిన రథయోధులలో శ్రేష్ఠుడు తన ఇద్దరు మేనల్లుళ్లను అనేక బాణాలతో బాధించాడు; అయినా ఆ బాణవర్షంతో కప్పబడినప్పటికీ నకులుడు, సహదేవుడు చలించలేదు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya steadiness under attack: even when struck repeatedly, a warrior should not lose composure. It also shows how the impulse to ‘repay a blow’ drives escalation in war, raising ethical awareness about retaliation and self-control amid violence.
Sañjaya reports that Śalya engages Nakula and Sahadeva (his sister’s sons). In response to Śalya’s strike, a leading chariot-warrior seeks to return the injury and showers the two brothers with many arrows; despite being covered by shafts, Nakula and Sahadeva remain unshaken.