Shloka 9
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
सूपस्करं सोत्तरबन्धुरेष॑ यत्तं यदूनामृषभेण संख्ये । कपिध्वजं प्रेक्ष्य विषेदुराजौ सहैव पुत्रैस्तव कौरवेया:,रुक्मदण्डां महाशक्तिं प्रेषितां सौमदत्तिना । शितेनोरगसंकाशां पत्रिणापजहार ताम् फिर भूरिश्रवाकी चलायी हुई स्वर्णदण्डविभूषित सर्पसदृश महाशक्तिको तीखे बाणसे छिन्न-भिन्न कर डाला
sa-upaskaraṁ sa-uttarabandhur eṣa yat taṁ yadūnām ṛṣabheṇa saṅkhye | kapidhvajaṁ prekṣya viṣedur ājau sahaiva putrais tava kauraveyāḥ || rukmadaṇḍāṁ mahāśaktiṁ preṣitāṁ saumadattinā | śitenoragasaṅkāśāṁ patriṇāpajahar tām ||
సంజయుడు పలికెను—యాదవుల శ్రేష్ఠుడైన శ్రీకృష్ణుడు సంపూర్ణ సన్నాహాలతో తన అన్నతో కూడ యుద్ధంలో నిలిచి ఉండటాన్ని, అలాగే కపిధ్వజుడైన అర్జునుని చూసి, మీ కౌరవ యోధులు కుమారులతో సహా రణభూమిలో విషాదంలో మునిగిపోయారు. అప్పుడు సౌమదత్తుడు (భూరిశ్రవుడు) విసిరిన స్వర్ణదండంతో అలంకృతమైన, సర్పసదృశమైన ఆ మహాశక్తిని అర్జునుడు పదునైన పక్షిరోమయుక్త బాణంతో కొట్టి చిదిమివేశాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how morale and perception shape outcomes in war: the sight of formidable leaders (Kṛṣṇa with Balarāma, and Arjuna as Kapidhvaja) can unsettle opponents, while disciplined skill and presence of mind can neutralize even a deadly weapon—an ethical reminder that power must be guided by steadiness and responsibility in kṣatriya-duty.
Sañjaya reports that the Kauravas become disheartened upon seeing Kṛṣṇa (with Balarāma) and Arjuna. Then Bhūriśravas (Saumadatti) hurls a great golden-shafted spear, which Arjuna strikes down and shatters with a sharp, feathered arrow.