Shloka 93
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
तमात्तचक्रं प्रणदन्तमुच्चैः क्रुद्धं महेन्द्रावरजं समीक्ष्य । सर्वाणि भूतानि भुशं विनेदु: क्षयं कुरूणामिव चिन्तयित्वा,महेन्द्रके छोटे भाई श्रीकृष्ण कुपित हो हाथमें चक्र उठाये बड़े चोरसे गरज रहे थे। उन्हें इस रूपमें देखकर कौरवोंके संहारका विचार करके सभी प्राणी हाहाकार करने लगे
tam āttacakraṁ praṇadantam uccaiḥ kruddhaṁ mahendrāvarajaṁ samīkṣya | sarvāṇi bhūtāni bhṛśaṁ vineduḥ kṣayaṁ kurūṇām iva cintayitvā ||
మహేంద్రుని తమ్ముడైన శ్రీకృష్ణుడు కోపంతో చేతిలో చక్రం ఎత్తి ఘోరంగా గర్జించుచున్నాడని చూచి, కౌరవుల వినాశమేనని భావించిన సమస్త ప్రాణులు మహాభయంతో హాహాకారము చేయసాగిరి।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical gravity of war: when dharma is threatened, even the divine protector’s anger appears catastrophic. It warns that unchecked escalation leads to collective ruin, and that the preservation of restraint is central to preventing total destruction.
Sañjaya describes Kṛṣṇa becoming furious, lifting his discus and roaring. Witnessing this terrifying form, all beings lament, imagining that the Kurus are about to be destroyed.