Shloka 39
भीष्मपर्व — अध्याय ६२: वासुदेवमहात्म्यप्रशंसा (देव–ब्रह्मसंवादः)
श्रुत्वा तु वचन तुभ्यमाचार्यस्य कृपस्य च । कर्णेन सहित: कृत्यं चिन्तयानस्तदैव हि,“उस अवस्थामें आपका, आचार्यका तथा कृपका वचन सुनकर मैं कर्णके साथ उसी समय अपने कर्तव्यका निश्चय कर लेता
śrutvā tu vacanaṃ tubhyam ācāryasya kṛpasya ca | karṇena sahitaḥ kṛtyaṃ cintayānas tadaiva hi ||
సంజయుడు పలికెను—ఆచార్య ద్రోణుడు మరియు కృపాచార్యుడు నీతో చెప్పిన మాటలు విని, నేను కర్ణునితో కలిసి వెంటనే కర్తవ్యమేమిటో ఆలోచించి తగిన నిర్ణయం తీసుకొనితిని।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights prompt ethical deliberation: after receiving counsel from respected elders (Droṇa and Kṛpa), one should immediately reflect on kṛtya—what duty and necessity demand—before acting, especially in the moral pressure of war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, upon hearing the words spoken by Droṇa and Kṛpa, he (Sañjaya) together with Karṇa immediately began considering the required course of action—signaling a moment of strategic and dharmic decision within the Kuru camp.