Shloka 62
धर्मे स्थितस्य हि यथा न कश्रिद् वृजिनं क्वचित् | भरतनन्दन! जैसे कोई धर्मनिष्ठ पुरुषमें कहीं कोई पाप नहीं देख पाता, उसी प्रकार कोई भी रफक्षेत्रमें उन दोनों योद्धाओंका छिद्र नहीं देख पाता था ।। ६१ ई ।। उभौ च शरजालेन तावदृश्यौ बभूवतु:
sañjaya uvāca | dharme sthitasya hi yathā na kaścid vṛjinaṃ kvacit | bharatanandana! ubhau ca śarajālena tāvad adṛśyau babhūvatuḥ ||
సంజయుడు అన్నాడు—ఓ భరతనందనా! ధర్మంలో స్థిరంగా ఉన్న మనిషిలో ఎక్కడా పాపమచ్చను ఎవ్వరూ చూడలేనట్లే, రణరంగంలో ఆ ఇద్దరు యోధులలో ఏ చిన్న బలహీనతా ఎవరికీ కనిపించలేదు. అంతేకాదు, కొంతసేపు వారు బాణజాలంతో కప్పబడి కనుమరుగయ్యారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
Moral integrity is portrayed as invulnerability: just as a person firmly rooted in dharma offers no foothold for blame or sin to be detected, consummate warriors in righteous resolve offer no ‘opening’ for the enemy to exploit. The verse links ethical steadfastness with the idea of being beyond reproach and beyond easy defeat.
Sañjaya describes an intense exchange in which two opposing champions fight so fiercely that a dense barrage—like a net of arrows—covers them, making them temporarily impossible to see. Observers cannot spot any weakness (‘chidra’) in either combatant during this phase.