Shloka 26
त॑ तु सौभद्रविशिखै: पातितं भरतर्षभ | दृष्टवा भीमो ननादोच्चै: सौभद्रमभिहर्षयन्,भरतश्रेष्ठ। अभिमन्युके बाणोंसे कटकर गिरे हुए उस ध्वजको देखकर भीमसेनने सुभद्राकुमारका हर्ष बढ़ाते हुए उच्चस्वरसे गर्जना की
taṁ tu saubhadra-viśikhaiḥ pātitaṁ bharatarṣabha | dṛṣṭvā bhīmo nanādoccaiḥ saubhadram abhiharṣayan ||
సౌభద్రుడు (అభిమన్యు) బాణాలతో కోసి నేలకూల్చబడిన ఆ ధ్వజాన్ని చూచి, భరతశ్రేష్ఠా, భీముడు సౌభద్రుని హర్షింపజేస్తూ అతని ఉత్సాహాన్ని పెంచి గొంతెత్తి గర్జించాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violence, a warrior’s duty includes sustaining the morale of righteous allies; Bhīma’s loud roar is an ethical act of solidarity that strengthens courage and resolve in dharma-aligned combat.
Abhimanyu (Saubhadra) has cut down and felled a banner with his arrows. Seeing this feat, Bhīma roars loudly in approval, encouraging Abhimanyu and increasing his enthusiasm on the battlefield.