Shloka 15
Chapter 51: Saṃdhyākāla-saṃhāra
Evening Withdrawal after Arjuna’s Counter-Advance
लब्धलक्षतया कार्ष्णे: सर्वे भीष्ममुखा रथा: । सत्त्ववन्तममन्यन्त साक्षादिव धनंजयम्,अभिमन्युके हाथोंकी यह फुर्ती देखकर देवताओंको भी बड़ी प्रसन्नता हुई। अर्जुनकुमारके इस लक्ष्य-वेधकी सफलतासे प्रभावित हो भीष्म आदि सभी रथियोंने उन्हें साक्षात् अर्जुनके समान शक्तिशाली समझा
labdhalakṣatayā kārṣṇeḥ sarve bhīṣmamukhā rathāḥ | sattvavantam amanyanta sākṣād iva dhanañjayam |
సంజయుడు అన్నాడు—కార్ష్ణి (అభిమన్యు) యొక్క లక్ష్యసిద్ధిని చూసి, భీష్ముని నేతృత్వంలోని సమస్త రథికులు అతడిని మహావీరుడిగా భావించారు—సాక్షాత్తు ధనంజయుడు (అర్జునుడు) అయినట్లుగా.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid hostility, true excellence compels recognition. The verse highlights kṣatriya values—discipline, courage, and skill—and shows that merit (sattva) can be acknowledged by elders and opponents alike, reinforcing an ethic of honoring prowess and character.
Sañjaya reports that Abhimanyu’s successful target-striking and swift prowess impress the battlefield’s senior chariot-warriors. Bhīṣma and the others, seeing his capability, regard him as virtually equal to Arjuna himself.