Shloka 326
विदर्शयन्त: सम्पेतु: खड्गचर्मपरश्वथै: । कितने ही योद्धा ढाल, तलवार तथा फरसोंसे निर्भय होकर शत्रुके सम्मुख जाने, क्रोधपूर्वक दाँतोंस ओठ दबाकर आक्रमण करने तथा बायीं पसलीपर चोट करके उसे विदीर्ण करने आदिके पैंतरे दिखाते हुए शत्रुओंपर टूट पड़ते थे
vidarśayantaḥ sampetuḥ khaḍga-carma-paraśvathaiḥ |
అనేక యోధులు ఖడ్గాలు, కవచాలు, పరశువులు ధరించి తమ యుద్ధనైపుణ్యాన్ని ప్రదర్శిస్తూ శత్రువుల ఎదుటకు నిర్భయంగా చేరారు. కోపంతో పళ్లతో పెదవులు నొక్కి, ఎడమ ప్రక్కను చీల్చేలా దెబ్బకొట్టే పన్నాగాలు వేస్తూ శత్రువులపై దూకారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield psychology where courage and trained technique are intensified by anger; ethically, it points to the tension between necessary kṣatriya-duty in war and the danger of wrath overwhelming restraint and discernment.
Sañjaya describes warriors surging into close combat, showing feints and tactical moves while wielding swords, shields, and axes, and striking at vulnerable points such as the left flank as they crash upon their enemies.