Shloka 11
भीष्मविक्रमदर्शनं तथा क्रौञ्चारुणव्यूहविधानम् | Bhīṣma’s Ascendancy and the Organization of the Krauñcāruṇa Formation
न हि देहभूता शक्यं त्यक्तुं कर्माण्यशेषत: । यस्तु कर्मफलत्यागी स त्यागीत्यभिधीयते,क्योंकि शरीरधारी किसी भी मनुष्यके द्वारा सम्पूर्णतासे सब कर्मोका त्याग किया जाना शक्य नहीं है;/ इसलिये जो कर्मफलका त्यागी है, वही त्यागी है--यह कहा जाता हैः
na hi deha-bhūtā śakyaṃ tyaktuṃ karmāṇy aśeṣataḥ | yas tu karma-phala-tyāgī sa tyāgīty abhidhīyate ||
దేహధారికి సమస్త కర్మలను పూర్తిగా త్యజించడం సాధ్యం కాదు; అందువల్ల కర్మఫలాన్ని త్యజించేవాడే త్యాగి అని చెప్పబడతాడు।
अजुन उवाच
Educational Q&A
Complete abandonment of all action is impossible for an embodied person; genuine renunciation is defined as giving up attachment to the results (karma-phala) while continuing rightful action.
In the Bhīṣma Parva’s battlefield discourse, Arjuna articulates a principle about renunciation: since life in a body necessarily involves action, the ethical focus shifts from stopping action to relinquishing claim over its outcomes.