Shloka 18
Kṣetra–Kṣetrajña-Jñāna–Jñeya-Viveka
Field, Knower, Knowledge, and the Knowable
विस्तरेणात्मनो योगं विभूतिं च जनार्दन | भूय: कथय तृप्तिहिं शृण्वतो नास्ति मेडमृतम्,हे जनार्दन!* अपनी योगशक्तिको और विभूतिको फिर भी विस्तारपूर्वक कहिये; क्योंकि आपके अमृतमय वचनोंको सुनते हुए मेरी तृप्ति नहीं होतीर अर्थात् सुननेकी उत्कण्ठा बनी ही रहती है
arjuna uvāca | vistareṇātmano yogaṁ vibhūtiṁ ca janārdana | bhūyaḥ kathaya tṛptir hi śṛṇvato nāsti me 'mṛtam, he janārdana ||
హే జనార్దనా! నీ యోగశక్తిని, నీ విభూతులను మరల విస్తారంగా చెప్పుము; ఎందుకంటే నీ అమృతసమాన వచనాలను వింటూ ఉండగా నాకు తృప్తి కలగదు—వినాలనే తపన ఆగదు.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Arjuna’s request highlights that knowledge of the Lord’s yoga (sovereign divine power) and vibhūti (manifest glories) deepens devotion and clarity; the more one hears, the more one’s reverence and desire to understand dharma grows.
In the midst of the Kurukṣetra discourse, Arjuna—moved by Kṛṣṇa’s teaching—asks Him to repeat and expand the explanation of His divine manifestations, saying that the ‘nectar’ of these words never satiates him.