Shloka 20
त्यक्त्वा कर्मफलासड़ूं नित्यतृप्तो निराश्रय: । कर्मण्यभिप्रवृत्तो5पियं नैव किंचित् करोति सः,जो पुरुष समस्त कर्मोमें और उनके फलमें आसक्तिका सर्वथा त्याग करके संसारके आश्रयसे रहित हो गया है और परमात्मामें नित्यतृप्त है, वह कर्मोमें भलीभाँति बर्तता हुआ भी वास्तवमें कुछ भी नहीं करता
tyaktvā karmaphalāsaṅgaṁ nityatṛpto nirāśrayaḥ | karmaṇy abhipravṛtto 'pi naiva kiñcit karoti saḥ ||
కర్మఫలాసక్తిని పూర్తిగా విడిచినవాడు, నిత్య తృప్తుడూ లోకాస్రయరహితుడూ అయినవాడు—కర్మలో పూర్తిగా నిమగ్నుడైనా నిజానికి ఏదీ చేయడు।
अजुन उवाच
Educational Q&A
True freedom in action comes from giving up attachment to results. When one works without craving, possessiveness, or dependence on worldly supports—and remains inwardly content—one is not bound by action, even while acting.
Arjuna is speaking, articulating an ideal of conduct: a person who has renounced attachment to outcomes and is inwardly fulfilled can still participate in necessary actions without accruing binding agency or moral entanglement.