Shloka 11
Karma-Saṃnyāsa–Karma-Yoga Saṃvāda
Renunciation and the Discipline of Action
देवान् भावयतानेन ते देवा भावयन्तु वः । परस्परं भावयन्त: श्रेय: परमवाप्स्यथ,तुमलोग इस यज्ञके द्वारा देवताओंको उन्नत करो और वे देवता तुमलोगोंको उन्नत करें। इस प्रकार निःस्वार्थभावसे एक-दूसरेको उन्नत करते हुए तुमलोग परम कल्याणको प्राप्त हो जाओगे5
devān bhāvayatānena te devā bhāvayantu vaḥ | parasparaṁ bhāvayantaḥ śreyaḥ param avāpsyatha ||
ఈ యజ్ఞం ద్వారా మీరు దేవతలను పోషించి ఉద్ధరించండి; దేవతలు మిమ్మల్ని పోషించి ఉద్ధరిస్తారు. ఇలా పరస్పరం ఉద్ధరించుకుంటూ మీరు పరమ శ్రేయస్సును పొందుతారు.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reciprocal responsibility: humans uphold the divine order through yajña (selfless offering and duty), and the devas uphold humans through protection and prosperity. Mutual support, rather than selfish consumption, leads to the highest welfare (śreyas).
In the midst of the Kurukṣetra context, this teaching frames right action as sustaining the cosmic and social order: one performs yajña and duty to support the devas, and in return receives sustaining blessings—creating a cycle of mutual flourishing that culminates in supreme good.