Shloka 6
Kurukṣetra-sainyadarśana and Arjuna-viṣāda (धर्मक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः — अर्जुनविषाद)
कात्यायनि महाभागे करालि विजये जये । शिखिपिच्छध्वजधरे नानाभरणभूषिते,महाभागे! तुम्हीं (सौम्य और सुन्दर रूपवाली) पूजनीया कात्यायनी हो और तुम्हीं विकराल रूपधारिणी काली हो। तुम्हीं विजया और जयाके नामसे विख्यात हो। मोरपंखकी तुम्हारी ध्वजा है। नाना प्रकारके आभूषण तुम्हारे अंगोंकी शोभा बढ़ाते हैं
arjuna uvāca | kātyāyani mahābhāge karāli vijaye jaye | śikhipicchadhvajadhare nānābharaṇabhūṣite ||
అర్జునుడు పలికెను—హే కాత్యాయనీ, హే మహాభాగే! హే కరాళీ! హే విజయే, హే జయే! నెమలిపింఛ ధ్వజాన్ని ధరించినదానా, నానావిధ ఆభరణాలతో అలంకృతమైన దేవీ! నీకు ప్రణామం.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Before entering a morally weighty conflict, the warrior seeks alignment with dharma through devotion: acknowledging divine power as both gentle and fearsome, and requesting protection and victory without losing ethical grounding.
Arjuna addresses the Goddess with a series of epithets—Kātyāyanī, Karālī (Kālī), Vijayā, Jayā—praising her as the bearer of a peacock-feather banner and richly adorned, as part of an invocation for support in the impending battle.