Shloka 50
तावत् ते पाण्डवैवीरै: सौहार्द मम रोचते । युद्ध मदनन््तमेवास्तु तात संशाम्य पाण्डवै:
tāvat te pāṇḍava-vīraiḥ sauhārdaṁ mama rocate | yuddham anantam evāstu tāta saṁśāmya pāṇḍavaiḥ ||
సంజయుడు అన్నాడు—పాండవ వీరులతో నీ సౌహార్దం తిరిగి స్థాపించగలిగేంతవరకు, అదే నాకు సముచితంగా అనిపిస్తుంది. తాతా! ఈ యుద్ధం అంతులేనిదిగా మారనివ్వకు; పాండవులతో శాంతి చేసి సంధి చేసుకో.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse prioritizes reconciliation over prolonged conflict: restoring goodwill (sauhārda) and ending an escalating war is presented as the wiser, ethically preferable course.
Sañjaya addresses the king (implicitly Dhṛtarāṣṭra), urging him to make peace with the Pāṇḍavas so the war does not become interminable and ruinous, with the looming threat that warriors like Bhīma, Nakula, and Sahadeva could contribute to devastating losses.