संज्ञां चोपालभद् वीर: कालं॑ संचिन्त्य भारत । अन्तरिक्षे च शुश्राव दिव्या वाच: समन्तत:,भारत! समयका विचार करके वीरवर भीष्मने अपने होश-हवाशको ठीक रखा। उस समय आकाशमें सब ओरसे दिव्य वाणी सुनायी दी
saṃjñāṃ copālabhad vīraḥ kālaṃ saṃcintya bhārata | antarīkṣe ca śuśrāva divyā vācaḥ samantataḥ ||
సంజయుడు పలికెను— ఓ భారతా! సమయాన్ని ఆలోచించి వీరుడు భీష్ముడు తన సంజ్ఞను, స్థైర్యాన్ని తిరిగి పొందెను. అప్పుడు ఆకాశమందు అన్ని దిక్కుల నుండీ దివ్యవాణి వినబడెను.
संजय उवाच