Shloka 114
अवध्ये शन्तनो: पुत्रे हते भीष्मे महौजसि । अभाव: सहसा राजन् कुरुराजस्य तर्कित:,राजन! महातेजस्वी शान्तनुपुत्र भीष्म अवध्य थे, तो भी मारे गये। इससे सहसा सब लोगोंने यही अनुमान किया कि कुरुराज दुर्योधनका विनाश भी अवश्यम्भावी है
avadhye śantanoḥ putre hate bhīṣme mahaujasi | abhāvaḥ sahasā rājan kururājasya tarkitaḥ |
రాజా! శాంతనుపుత్రుడైన మహాతేజస్సు భీష్ముడు అవధ్యుడని భావించబడెను; అయినా ఆయన పడిపోయినప్పుడు, కురు రాజు దుర్యోధనుని వినాశము ఇక తప్పనిసరి అని అందరిలో అకస్మాత్తుగా నిశ్చయము కలిగెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even the seemingly invincible can fall when the moral and strategic balance shifts; Bhīṣma’s fall becomes a sign that adharma-backed power is unstable and that consequences (abhāva, downfall) ripen swiftly once a pivotal protector is removed.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīṣma—long regarded as unslayable—has been brought down in battle. From this shocking event, the warriors infer that Duryodhana’s destruction is now unavoidable, since the Kauravas have lost their foremost pillar of strength.