Shloka 8
Bhīṣma–Karṇa Saṃvāda on the Śaraśayyā (भीष्म–कर्ण संवादः शरशय्यायाम्)
तौ तत्र रथिनां श्रेष्ठो कौन्तेयौ भरतर्षभौ,एकैकं त्रिभिरानर्च्छत् कड़ुकबर्हिणवाजितै: । उसके बाद सुशर्मा और कृपाचार्यको भी तीन-तीन बाणोंसे बींध डाला। राजेन्द्र! फिर समरांगणमें प्राग्ज्योतिषनरेश भगदत्त, सिन्धुराज जयद्रथ, चित्रसेन, विकर्ण, कृतवर्मा, दुर्मीषण तथा महारथी विन्द और अनुविन्द--इनमैंसे प्रत्येकको गीधकी पाँखसे युक्त तीन- तीन बाणोंद्वारा विशेष पीड़ा दी
sañjaya uvāca | tau tatra rathināṃ śreṣṭho kaunteyau bharatarṣabhau | ekaikaṃ tribhir ānarccchat kaḍukabarhiṇavājitaiḥ ||
సంజయుడు పలికెను—అక్కడ రథికులలో శ్రేష్ఠులైన, భరతవంశపు వృషభులైన కౌంతేయులు కడుక పక్షి రెక్కలతో యుక్తమైన బాణాలతో ప్రతి శత్రువును మూడు మూడు బాణాలతో కొట్టిరి. అలాగే సుశర్మను, కృపాచార్యుని కూడా మూడు మూడు బాణాలతో గుచ్చిరి. అనంతరం సమరభూమిలో ప్రాగ్జ్యోతిషాధిపతి భగదత్తుడు, సింధురాజు జయద్రథుడు, చిత్రసేనుడు, వికర్ణుడు, కృతవర్ముడు, దుర్మిషణుడు మరియు మహారథులు వింద, అనువింద—ఇవారందరినీ కూడా అదే విధంగా మూడు మూడు బాణాలతో ప్రత్యేకంగా బాధింపజేసిరి.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the disciplined execution of kṣatriya duty in war—measured, repeated strikes against multiple foes—while implicitly reminding the listener that even skillful valor operates within the heavy moral atmosphere of a dharma-conflict.
Sañjaya describes a battlefield sequence in which the leading Kaunteya hero(es) rapidly pierce prominent Kaurava-side warriors—Suśarmā, Kṛpa, Bhagadatta, Jayadratha, and others—each with three feathered arrows, spreading pain and disruption across the enemy line.